Het werkboekje voor veldwedstrijdhonden

Een van onze leden gebruikt voor de veldwedstrijden in binnen- en buitenland, zoals zovelen, een wedstrijdboekje. Dit wedstrijdboekje is aan te vragen bij het bureau van de Raad van Beheer. Dit boekje bevatte tot voor kort een uniek nummer, ingeponst. Het nummer is de laatste drie cijfers van de chip in de betreffende hond. Tegenwoordig wordt dit boekje ongenummerd geleverd, in eerste instantie zonder verdere mededeling. Bij navraag kwam ons lid er achter dat er een eenvoudige reden achter de wijziging zit: de ponsmachine is kapot!
Er werd als reden opgegeven, 'we doen het gewoon zo, er zijn nooit klachten.'

Echter, dit onidentificeerbaar boekje kan nu voor elke hond, die goed scoort ingevuld worden en hiermee wordt dus de waarde van het hele boekje teniet gedaan! Dit kan en mag niet de bedoeling zijn. Gelegenheid geven is gelegenheid nemen. Bovendien moet bij sommige wedstrijden tevoren het nummer van het werkboekje opgegeven worden. Dat kan nu niet meer.
Omdat dit een KVN lid betreft hebben wij deze kwestie direct bij het bureau van de Raad van Beheer neergelegd.

ANTWOORD RAAD VAN BEHEER (na een week):

De reden waarom er niet meer gebruikt gemaakt wordt van de ponsmachine, sinds het invoeren van de nieuwe Hondenlogboeken, is niet afhankelijk van het wel of niet functioneren van deze machine.


In het verleden werd er gebruik gemaakt van deze machine voor Hondenlogboeken voor stamboomhonden omdat het unieke kenmerk van elke hond, namelijk het chipnummer, niet vermeld werd bij de gegevens van de hond die in het boekje ingevuld worden bij uitgifte.

Daarom werd de machine gebruikt voor een code, inderdaad ‘CH’ gevolgd door de laatste nummers van de chipcode.

Dit maakt deze code uiteraard nog steeds niet uniek, aangezien er meer chipnummers op dezelfde getallen eindigen. Dit heeft in het verleden dan ook wel eens voor onduidelijkheden gezorgd.

 

Bij de oude Hondenlogboeken voor stamboomloze honden (2 verschillende versies, uitgegeven door Commissie Werkhonden en eerst Cynophilia, daarna afdeling Sporten), werd er überhaupt geen gebruik gemaakt van een ponsmachine maar kregen de boekjes codes. Deze codes waren per ‘uitgever’ verschillend.

 

Sinds maart 2016 krijgt elke hond, wel of geen stamboom en ongeacht welke sport de eigenaar met de hond wil gaan beoefenen, hetzelfde Hondenlogboek. Over de opmaak van het Hondenlogboek is overlegd met de afdeling Stamboekhouding, Commissie Werkhonden en de afdeling Sporten. Uiteraard is bij de nieuwe versie gekozen voor een eenduidige methode.

 

In het huidige logboek wordt op de sticker ook het chipnummer van de hond vermeld. Dit is een veiligere methode dan nummeren of coderen. De boekjes zijn dus even identificeerbaar als de vorige, en even fraudegevoelig voor personen die dat zouden willen. Minder zelfs, aangezien bij de Hondenlogboeken met pons-code de code geenzins uniek was.

 

Als buitenlandse organisaties een nummer willen, is dan ook het chipnummer het op te geven nummer.